Welkom, beste lezer! bij het eerste bericht op deze naar stal en koeien riekende reisblog over mijn belevenissen in Zwitserland! De komende zeven weken zal ik vertoeven op de charmante boerderij Bättwill, gelegen vlakbij het stadje Burgdorf in het kanton Bern, en ook niet eens zo ver weg van de stad Bern zelf. De reden van mijn verblijf in het buitenland is dat ik in mijn huidige gap year (waarin ik tot nu toe voornamelijk had gewerkt) ook nog een reis naar het buitenland wilde ondernemen, hetzij om te reizen, om te werken, of om vrijwilligerswerk te verichten. Het werd een samensmelting van alle drie.
Via Travel Active kwam ik dit Work & Travel project op het spoor, `Boerderijwerk in Zwitserland`, waar ik vijf à zes dagen in de week meehelp op een boerderij, weliswaar zonder riant salaris maar met gratis inwoning en een aardig zakgeld, en met minimaal één dag in de week vrij om te reizen en Zwitserland te verkennen.

Wat me aan specifiek dit project aansprak was ten eerste om eens dit soort werk te doen: lekker fysiek, stevig en niet al te ingewikkeld, met bovendien veel dieren en natuur in de frisse, onvervuilde buitenlucht in een prachtige omgeving, en (samenvattend, eigenlijk) op een boerderij. Mijn aangename herinneringen aan de vroegere, veelvuldige vakanties op het platteland in Wales zullen waarschijnlijk achter de schermen een rol hebben gespeeld om hiervoor te gaan.
Ten tweede had je daar het land, Zwitserland, land van kaas, bergen en Roger Federer, waar ik eigenlijk ook alleen maar positieve ervaringen mee heb gehad, en dat ik met haar mooie (hoogte)landschap, mij nog onbekende steden als Basel en Bern, en het mooie, grotendeels onverstaanbare en nog enigszins ondoorgrondbare Switzerdütsch, graag beter wil leren kennen.
En ten derde was het ook wel een plus dat ik met dit project een niet al te geringe tijd de grens over kon, maar toch ook zo kon plannen dat ik midden juni op tijd weer terug kan zijn in Amsterdam, voor de tweede fase van de decentrale selectie van geneeskunde (aan de VU).

Inmiddels is de treinreis al achter de rug, ben ik succesvol aangekomen op plaats van bestemming, en heb ik ook al reeds mijn eerste werkdag als boerenknecht succesvol afgerond. En in plaats van om de introductie van dit reisverslag voor vertrek te hebben geschreven, leek het me leuker en eens verfrissend om hem te schrijven aan het einde van de allereerste dag.

De verhalen van de reis, de eerste observaties en de eerste dag zullen dan ook een andere keer volgen, de inleiding blijft de inleiding.
En met het hebben vervuld van die taak komt de inleiding uit zichzelf tot een einde.